تناقض اکولوژیک

یا گربه‌های تهران خیلی بی‌غیرت‌اند یا موش‌هاش خیلی زرنگ. آخه چه‌طور می‌شه جمعیت هردوشون اینقدر زیاد باشه؟ و در صلح و صفا زندگی کنن؟ آیا جنگ همیشگی موش‌ها و گربه‌ها هم یک دروغ بزرگ تاریخی است؟ خب خپل بی‌خاصیت! درسته آشغال دم دستت زیاده، ولی برای سرگرمی هم که شده چارتا موش بگیر دیگه.

اخلاص در اختلاس

به نظر من باید به اون کسی که سه هزار میلیارد تومن اختلاس کرده مدال شجاعت یا حداقل یه جایزه‌ای تقدیرنامه‌ای چیزی بدن، به چند دلیل: اول اینکه خدائیش شجاعت می‌خواد اختلاس به این گنده‌گی. دوم اینکه اینا عمق فاجعه رو تو سیستم اقتصادی مملکت نشون دادن (مثل این هکرها که براشون جایزه می‌ذارن تا حفره‌های امنیتی رو پیدا کنن). سومم اینکه این نوع کسب درآمد شدیداً اشتغال‌زا بوده (ببینید چقدر آدمو سرکار گذاشته) و نیز مصداق بارز جهاد اقتصادیه که آغا تو پیام نوروزی‌شون همگان رو به اون فراخوندند.

تبعیض فکری

یه مدّتی ذهنم انقدر شرطی شده‌بود که اگه یه متنی راجع به خواصّ لیموشیرین هم می‌خوندم توش دنبال این نتیجه‌گیری بودم که «احمدی‌نژاد بده، موسوی خوبه».

قهقهه بزن، ضجّه بزن

تنهایی فیلم تماشا کردن حُسنش اینه که وقتی صحنۀ خنده‌دار می‌بینی می‌تونی بلندبلند بخندی؛ وقتی هم صحنۀ غم‌انگیز می‌بینی لازم نیست جلوی اشکاتو بگیری.

سرگرمی همگانی

سیاه کردن کاغذ با امضا، تفریحیه که هیچ‌وقت قدیمی نمی‌شه.

دار مکافات

بچه که بودم فکر می‌کردم چشمام خیلی قویه و هیچ‌وقت ضعیف نمی‌شه. هیجده سالم که شد عینک گرفتم. همون موقع‌ها فکر می‌کردم هیچ‌وقت چاق نمی‌شم. امّا فقط سه چهار سال کافی بود تا شکمم آویزون بشه. تو همین سال‌ها حتی موی سپیدو توی آینه دیدم.

الان کاملاً باور دارم که درد و مرض فقط مال همسایه نیست. معلوم نیست از مریضی‌ها و مصیبت‌های دنیا کدومش قراره نصیب من بشه. سرطان، دیابت، آلزایمر، بری‌بری، سکته، تصادف، سونامی، ...هیچ‌کدومش برام غیرمنتظره نیست. بالاخره باید به یه بهانه‌ای بمیریم.

پايان بيا اينجا

قذافی هم با همۀ ادعاش بعد از 42 سال سقوط كرد. اون كه به مخالفاش می‌گفت موش، خودش رفت تو سوراخ قايم شد. اميدوارم ديكتاتورای ما هم -حالا به هر طريقی كه صلاحه- به خس‌و‌خاشاك و ميكروب و ويروس و بزغاله تبديل بشن!


پای ورق: مردم ليبی خوشحالند. ايران سال 57 هم خوشحال بود. قلباً اميدوارم خوشحالی مردم ليبی از خوشحالی مردم ايران بادوام‌تر باشه.